Towarzystwo Lekarskie Warszawskie
Siedziba Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego
Rok
założenia
1820
 

Powstanie Warszawskie i Medycyna tom I

 powrót
Biogramy: Marian Piotr Grzybowski

Biogramy:

Marian Piotr Grzybowski

 

            Marian Piotr Grzybowski, syn lekarza Piotra Grzybowskiego i Zofii Holm, brat Józefa, profesor  medycyny, dermatolog. Urodzony  2 VII 1895 r. w Czardżuju (dzisiejsza Buchara), tragicznie zmarł w Warszawie 11 XII 1949 r.

Ukończył medycynę w Akademii Wojskowo–Lekarskiej w Petersburgu. Od listopada 1918 r. do maja 1922 r. w I Korpusie Polskim w Bobrujsku pod dowództwem gen. Józefa Dowbór–Muśnickiego. Następnie podejął pracę asystenta w Katedrze Kliniki Chorób Skórnych i Wenerycznych w Warszawie, pod kierunkiem prof. Franciszka Kryształowicza.

          Doktoryzował się w 1930 r., następnie habilitował, a w 1935 r. już z tytułem profesora nadzwyczajnego objął kierownictwo Warszawskiej Kliniki Dermatologicznej przy ul. Koszykowej 82 a. Wspaniały wykładowca w dziedzinie dermatologii i wenerologii, ceniony w kraju i zagranicą, autor około 80 prac naukowych i podręczników (m. in. „Leczenie kiły”, „Choroby skóry”, t. 1 i 2). Zyskał światowy rozgłos dzięki badaniom histopatologicznym chorób skóry. Pracował nad patogenezą bielactwa i mięsaków. Prowadził ożywioną działalność społeczną, zwłaszcza jako prezes Polskiego Związku Przeciwwenerycznego (1933–1939 r.), w 1935 r. otrzymał stopień kapitana rezerwy w Korpusie Sanitarnym CWSan.

            W czasie okupacji hitlerowskiej wykładał na konspiracyjnych studiach Wydziału Lekarskiego UW (zorganizowanego pod szyldem średniej szkoły pielęgniarskiej przez doc. J. Zaorskiego). Był członkiem Armii Krajowej. Wciągał do pracy podziemnej swych asystentów. Zorganizował na terenie Kliniki Dermatologicznej skrzynkę kontaktową z Polskim Rządem Emigracyjnym w Londynie. Pomaga rodzicom lekarzy więzionych na wschodzie i w obozach niemieckich, walczących w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.

            W czasie Powstania Warszawskiego wraz z rannymi, chorymi i personelem ewakuowany przez Niemców do Dulagu w Pruszkowie.

            Po wojnie od 1945 r. ponownie na czele zespołu Kliniki Dermatologicznej w Warszawie.

Aresztowany dnia 26 XI 1949 r. przez agentów UB i więziony w piwnicy MBP przy ul. Koszykowej 82 a. Umiera na serce podczas bestialskiego przesłuchania przez oficera śledczego UB2 w dniu 11 XII 1949. Podstawą aresztowania był sfabrykowany zarzut o współpracę z Rządem Polskim na Zachodzie.

            Zrehabilitowany na uroczystej akademii w dniu 5 IV 1957 r. Pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Komunalnym (dawnym Wojskowym) w Warszawie, kw. D–1B–40, nr ewidencyjny 3481/49. Kwatera Ł Mauzoleum – niewinnie skazanych, również figuruje w ewidencji.

 

1 Prof. Józef Grzybowski, prof. chirurgii i anatomii topograficznej, zamordowany przez Niemców w Szpitalu Wolskim w Warszawie, w dniu 5 VIII 1944 r.

2 W. Bartoszewski, Syndykat zbrodni, wyd. Spotkania Editions, XII 1986

 

opr. A.Kłobukowska-Dyrlacz

Towarzystwo Lekarskie Warszawskie, Ul. Raszyńska 54, 02-032 Warszawa, Tel/fax 0-22 823-96-82